Objawy cieśni kanału nadgarstka mogą początkowo wydawać się niepozorne. Lekkie mrowienie palców, drętwienie ręki w nocy albo konieczność jej „strzepywania” po przebudzeniu często są ignorowane przez wiele miesięcy. Tymczasem właśnie takie dolegliwości należą do najbardziej charakterystycznych pierwszych objawów ucisku nerwu pośrodkowego.Z czasem objawy cieśni kanału nadgarstka mogą się nasilać. Drętwienie pojawia się również w ciągu dnia, ręka staje się mniej sprawna, przedmioty zaczynają wypadać z dłoni, a przy bardziej zaawansowanym ucisku może dojść nawet do osłabienia mięśni kciuka.Dlatego warto wiedzieć, jakie są objawy cieśni kanału nadgarstka, które z nich są najbardziej charakterystyczne oraz kiedy nie należy już zwlekać z diagnostyką.Zespół cieśni kanału nadgarstka jest neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego. Nerw przebiega przez stosunkowo ciasny kanał razem ze ścięgnami zginaczy palców. Jeżeli warunki w tej przestrzeni się zmienią, wzrasta ciśnienie działające na nerw. Początkowo może powodować to przejściowe zaburzenia jego funkcji, jednak przewlekły ucisk może doprowadzić do trwałego uszkodzenia włókien nerwowych.

Operacja cieśni kanału nadgarstka polega na przecięciu więzadła poprzecznego nadgarstka i w ten sposób uwolnieniu uciskanego nerwu pośrodkowego. Sam cel zabiegu jest podobny niezależnie od zastosowanej techniki. Istotne różnice dotyczą natomiast wielkości nacięcia skóry oraz sposobu dotarcia do więzadła.Ma to znaczenie dla rekonwalescencji. W przypadku technik małoinwazyjnych uszkodzenie tkanek znajdujących się nad więzadłem jest mniejsze, dlatego pierwsza faza powrotu do sprawności może przebiegać szybciej i wiązać się z mniejszymi dolegliwościami w obrębie blizny.

Zespół cieśni kanału nadgarstka można leczyć na wiele sposobów. Pacjent szukający informacji w internecie może spotkać się z ćwiczeniami, laserem, ortezami, blokadami sterydowymi, hydrodekompresją, zabiegami pod kontrolą USG, operacją endoskopową czy klasycznym przecięciem więzadła poprzecznego nadgarstka.Co więcej, w ostatnich latach pomiędzy zwykłym zastrzykiem a klasyczną operacją pojawiła się cała grupa procedur małoinwazyjnych. Niektóre pozwalają przeciąć więzadło przez kilkumilimetrowe nacięcie, a najbardziej małoinwazyjne – przez punktowy dostęp przez skórę pod kontrolą USG.Dlatego określenie „operacja cieśni nadgarstka” nie oznacza już jednej konkretnej procedury.

Operacja cieśni kanału nadgarstka przez wiele lat kojarzyła się przede wszystkim z nacięciem skóry dłoni i chirurgicznym przecięciem więzadła poprzecznego nadgarstka. Obecnie możliwości jest znacznie więcej. To samo więzadło można przeciąć przez punktowy dostęp pod kontrolą USG, przez niewielkie nacięcie skóry, endoskopowo albo podczas klasycznej operacji otwartej.Cel wszystkich tych zabiegów jest podobny: uwolnienie nerwu pośrodkowego poprzez przecięcie więzadła poprzecznego nadgarstka i zwiększenie przestrzeni w kanale nadgarstka.Różna jest natomiast droga prowadząca do tego celu. Poszczególne metody różnią się wielkością dostępu, sposobem kontroli narzędzia, zakresem preparowania tkanek oraz pozostawioną raną. Dlatego określenie „operacja cieśni kanału nadgarstka” może obecnie oznaczać bardzo różne procedury.Poniżej przedstawiamy najważniejsze metody – zaczynając od najmniej inwazyjnych, a kończąc na klasycznej operacji otwartej.